6.3.3.3. Tabelka danych przyłączy (jako część tabeli PG)<br>

#### 6.3.3.3. Tabelka danych przyłączy (jako część tabeli PG)

Tabelka danych przyłączy zawiera dane poszczególnych fragmentów przyłączy, przy czym jako fragment jest rozumiana część przyłącza przebiegająca przez określoną PG, a nie odcinek rysunkowy:

Tabelka zawiera zawsze takie same pola danych (kolumny), z tą różnicą, że w zależności od sytuacji występują (lub nie) pola „Przez PG” i „Do PG”, natomiast jej zawartość (wiersze) zależy od miejsca z którego jest wywoływana:

- Pomieszczenie – po otwarciu tabelki z poziomu pomieszczenia będą widoczne wszystkie fragmenty przyłączy przebiegających przez PG należące do tego pomieszczenia,

- PG – po otwarciu tabelki z powierzchni grzewczej będą widoczne wszystkie fragmenty przyłączy przebiegających przez tą PG,

- Przyłącze – po otwarciu tabelki z poziomu przyłącza będą widoczne wszystkie fragmenty tego przyłącza przebiegające przez różne PG.

W związku z powyższym dane tego samego fragmentu przyłącza mogą być modyfikowane po zaznaczeniu albo samego przyłącza, albo PG, albo pomieszczenia, przez które ten fragment przechodzi. Przyłącza zasilające są opisane na czerwono, a powrotne na niebiesko. Po kliknięciu na wybranym wierszu w kolumnie „Przez PG” albo „Do PG” program zaznaczy na żółto dane przyłącze na rysunku.

Tabelka danych zawiera następujące pola:

Przez PG ...

Identyfikacja danego fragmentu przyłącza – nazwa PG, przez którą on przechodzi. Pole występuje w tabelce wyświetlanej dla pomieszczenia i dla przyłącza. W przypadku tabelki dla danej PG wiadomo, że wszystkie wyświetlone fragmenty przechodzą przez tą PG. Pole nie może być edytowane. Po kliknięciu na wybranym wierszu w kolumnie „Przez PG” albo „Do PG” program zaznaczy na żółto dane przyłącze na rysunku.

Do PG

Identyfikacja danego fragmentu przyłącza – nazwa PG, do którego biegnie to przyłącze. Pole występuje w tabelce wyświetlanej dla pomieszczenia i dla PG. W przypadku przyłącza informacja o tym, do której PG ono prowadzi (a więc prowadzą wszystkie jego fragmenty) znajduje się w oddzielnym polu tabeli danych przyłącza. Pole nie może być edytowane.

Długość

Długość danego fragmentu przyłącza. Domyślnie pojawia się wartość w nawiasie, oznaczająca długość odczytaną przez program z rysunku. Program odczytując z rysunku długość przyłączy nie bierze pod uwagę tych jego części, które nie przebiegają przez żadną PG! W sytuacji standardowej pomijane są, więc krótkie odcinki np. w świetle drzwi, nie stanowi to jednak istotnego błędu. Należy natomiast zwrócić uwagę, aby nie doszło do sytuacji, że przyłącze biegnie pomiędzy PG a ścianą, gdyż program nie będzie mógł przyporządkować tego fragmentu przyłącza do żadnej PG i pominie je w obliczeniach cieplnych.
Wartość tego pola może zostać nadpisana przez Użytkownika. Jest to potrzebne, jeśli rzeczywista długość przyłącza będzie inna niż odczytana z rysunku (alternatywą jest taka zmiana kształtu przyłącza, aby program odczytał z rysunku rzeczywistą długość).

Izol.

Izolacja danego fragmentu przyłącza – pole wariantowe, które pozwala określić, czy fragment jest izolowany (wartość domyślna – literka „N”), w peszlu (literka „P”) lub izolowany (literka „I”). Parametry izolacji uwzględnianej po wybraniu literki „I” zależą od producenta systemu i są wprowadzone na stałe do katalogu. Należy także podkreślić, że sam peszel nie ma istotnych właściwości izolacyjnych i wprowadzenie przyłączy do peszla ma znaczenie ochronne i wpływa na zestawienie materiałów, nie powoduje natomiast ograniczenia mocy przyłączy.

Odstęp ukł.

Pole pozwalające na określenie obliczeniowego odstępu układania dla danego fragmentu przyłącza. Dostępne są odstępy układania właściwe dla PG, przez którą dany fragment biegnie oraz opcja (auto), która jest ustawieniem domyślnym. Odstęp układania przyłącza należy traktować jako pas podłogi szerokości równej temu odstępowi, w środku którego biegnie dane przyłącze.
Jeśli w polu „Izol” jest wybrane „N” lub „P”, (auto) oznacza, że program będzie dobierał taki sam odstęp układania dla tego fragmentu przyłącza, jaki będzie dobrany dla PG, przez którą on przebiega, a więc mówiąc inaczej będzie symulował tę PG. Rozwiązanie takie jest korzystne technicznie, może jednak powodować, że poszczególne fragmenty jednego przyłącza, przebiegające przez różne PG, będą układane z różnym odstępem. Jeśli istnieje obawa, że może to być kłopotliwe dla wykonawcy, należy narzucić określony odstęp układania dla wszystkich fragmentów przyłącza.
Jeśli w polu „Izol” jest wybrane „I”, (auto) oznacza, że program będzie dobierał minimalny dostępny odstęp układania dla tego fragmentu przyłącza.

% wyk.

Procent wykorzystania mocy fragmentu przyłącza. Ustawienie domyślne – 90%. Pole to określa, jaka część mocy fragmentu przyłącza będzie uwzględniana w obliczeniach. Przykładowo, jeśli przyłącze daje 130 W, a w tym polu wpisane zostanie 50%, to program przyjmie, że efektywna moc tego przyłącza wynosi 65 W i o taką wartość zredukuje wymaganą moc PG, przez która ten fragment przebiega. Pole to w praktyce służy do określenia stopnia współużytkowania pomieszczenia, do którego biegnie przyłącze i tego, przez które biegnie – w rzeczywistości przyłącze albo daje 100% mocy, jeśli PG docelowa grzeje, albo 0%, jeśli jest wyłączona. Jeśli stopień współużytkowania jest duży, można wprowadzić nawet 100% wykorzystania mocy przyłącza. Jeśli stopień ten jest znikomy, należy procent zredukować poniżej 50.