2.6.3. Opis pomieszczeń – tworzenie nowych pomieszczeń i ich dane ogólne<br>

### 2.6.3. Opis pomieszczeń – tworzenie nowych pomieszczeń i ich dane ogólne

Nowe pomieszczenie tabelaryczne tworzy się, podobnie jak przegrodę, korzystając z klawiszy F7 lub INS, (aby wprowadzić pomieszczenie w miejscu zaznaczenia). Opis pomieszczenia wywołuje się analogicznie jak opis kondygnacji. Sposób obsługi okna „Struktura budynku: Pomieszczenie” jest bardzo podobny jak okna edycji przegród. Składa się z dwóch części: danych ogólnych pomieszczenia oraz tabeli przegród w pomieszczeniu.

Dane ogólne pomieszczenia uzupełnia się, wpisując je do pól edycyjnych albo wybierając z rozwijanej listy.

W polu „Numer” należy wprowadzić identyfikującą go nazwę oraz można dodać komentarz do nazwy w polu ”Opis”. Domyślnie pomieszczenia są nazywane zgodnie ze zdefiniowanym w programie wzorcem nazw – są kolejno numerowane. Użytkownik może również samodzielnie je ponumerować lub wprowadzić opis słowny.

Dla każdego pomieszczenia, po każdej zmianie, program wylicza i podaje w tabeli poniżej m.in. aktualną wartość wskaźnika strat ciepła qA/ФA w W/m2 oraz całkowitą wartość strat ciepła netto QNetto/ФNetto w W.

W polu „Typ pomieszczenia” należy wybrać odpowiedni typ zgodny z przeznaczeniem pomieszczenia. Do wyboru jest kilkanaście typów, a każdemu z nich jest przypisana wartość temperatury oraz wartość minimalnego, higienicznego strumienia powietrza i strumienia wywiewanego mechanicznie z pomieszczenia. Możliwa jest zmiana przypisanych tu wartości na znane Użytkownikowi, a występujące w projekcie.

Jeżeli w projekcie strumienie powietrza wentylacyjnego mają być wyznaczane z bilansu powietrza wentylacyjnego (zobacz metodę obliczeń – Dodatek B. zastosowane normy i metody obliczeń), należy w pomieszczeniach zadeklarować występowanie wentylacji mechanicznej wywiewnej lub/oraz nawiewnej a także okien/drzwi zewnętrznych. Dzięki temu mogą być obliczone strumienie powietrza napływającego z zewnątrz do pomieszczenia na wskutek działania wywiewnej instalacji mechanicznej. Ponieważ bilans powietrza wentylacyjnego obejmuje cały budynek, dlatego do bilansu wchodzą wszystkie występujące w nim pomieszczenia, zarówno ogrzewane jak i nieogrzewane.

Dla pomieszczeń nie użytkowanych w sposób ciągły, można nie deklarować wentylacji, wpisując w polu „Vwyw – strumień powietrza wywiewanego” wartość „0”.

Ponieważ wartość temperatury jest automatycznie uzupełniana na podstawie typu pomieszczenia, pozostaje do edycji pole „As – powierzchnia pomieszczenia w świetle” oraz inne zależne od opcji obliczeń i rodzaju użytych przegród zewnętrznych. Więcej informacji na ten temat zawiera rozdział 4.5.3.1.

Pole „Strefa cieplna” jest dostępne tylko dla obliczeń sezonowego zapotrzebowania na ciepło. Pomieszczenia przypisuje się do stref cieplnych w pozycji danych projektu „Strefy cieplne”. Określenie przynależności do stref cieplnych opisano w rozdziale 2.8.

W polach zaznaczonych na żółto z dołączoną ikoną program standardowo sam oblicza wymagane wartości na podstawie danych z innych pól. Są to: „hs” wysokość pomieszczenia w świetle, „V” kubatura pomieszczenia, „Ssz” grubość ścian zewnętrznych dla podłóg na gruncie (w przypadku szczegółowej metody obliczeń strat ciepła do gruntu), „DJRH” spadek temperatury w fazie obniżenia w przypadku zadeklarowania przerw w działaniu c.o oraz „n50” krotność wymian przy różnicy 50Pa. Dostępność poszczególnych pól zależy od wybranych opcji obliczeń. Użytkownik ma możliwość, przełączając kliknięciem na ikonkę narzucić samodzielnie te wartości. Kubatura budynku jest zawsze liczona automatycznie przez program na podstawie danych.

! Pomieszczenia nieogrzewane określa się przez odznaczenie pola „Pomieszczenie ogrzewane”. Oznacza to, że temperatura wewnętrzna w pomieszczeniu nieogrzewanym zostanie obliczona przez program na podstawie bilansu cieplnego.