3.1.1. Arkusze rysunkowe<br>

### 3.1.1. Arkusze rysunkowe

Elementy instalacji i podkładu budowlanego, a więc wszystkie obiekty graficzne, są wstawiane na arkuszach rysunkowych, których może być wiele w jednym pliku projektu. Jeżeli jest kilka arkuszy, można pomiędzy elementami na nich umieszczonymi tworzyć wzajemne powiązania, tzw. zdalne połączenia. Jeżeli wykorzystywane są rzuty kondygnacji, zawsze na każdą kondygnację przeznacza się osobny arkusz.

! Kolejno tworzone arkusze rzutów są w programie zawsze kolejnymi, licząc od dołu, kondygnacjami.

Przy tworzeniu nowego arkusza deklaruje się, czy będzie on zawierał rzut, czy też rozwinięcie instalacji – wybór ten determinuje dostępność elementów możliwych do wstawienia na rysunek oraz niektóre funkcje programu (np. określanie rzędnych elementów na podstawie zadeklarowanej wysokości kondygnacji oraz rzędnych stopów dla arkusza rozwinięcia).

Instalacja, rozumiana tutaj jako zbiór połączonych i zasilanych z jednego źródła obiegów medium grzewczego lub chłodniczego, odbiorników oraz armatury może być dowolnie rozrysowana na jednym lub wielu arkuszach. Oznaczenia odbiorników są przyjmowane zgodnie z ich przypisaniem do pomieszczenia, lub jeśli takie przypisanie nie ma miejsca, nadawane są indywidualnie w tabeli danych. Możliwe jest przeznaczenie jednego lub kilku arkuszy na rysunki pomocnicze, wówczas obiekty z tego arkusza nie podlegają diagnostyce i obliczeniom.

Wyłączna przynależność elementu do jednego arkusza rysunkowego nie stanowi przeszkody, aby określone fragmenty instalacji były widoczne zarówno na rzucie, jak i na rozwinięciu, ponieważ istnieje możliwość tworzenia tzw. cieni elementów oraz generowania automatycznego rozwinięcia fragmentu instalacji. Cień jest przypisywany do oryginału elementu. Istnienie cieni jest opcjonalne i może obejmować tylko dowolnie wybrane elementy instalacji.

Elementy automatycznego rozwinięcia są również cieniami swoich oryginałów. Więcej informacji na ten temat zawiera rozdział 3.2.