4.4.1. Dane ogólne przegrody<br>

### 4.4.1. Dane ogólne przegrody

Tutaj edytuje się przegrodę tzn. wpisuje i/lub zmienia się jej dane. Przejście do okienka edycji przegrody wykonuje się:

- w drzewie zdefiniowanych przegród. W przypadku definiowania nowej przegrody przez kliknięcie na ikonę „Dodaj definicję przegrody” lub wywołanie tego polecenia z menu podręcznego lub przez użycie przycisku „Rozwiń menu” lub za pomocą klawisza F7. Dla przegród już zdefiniowanych przez ich zaznaczenie – kliknięcie na wybranej lewym klawiszem myszy.

- w tabeli przegród przez podwójne kliknięcie lewym klawiszem myszy lub użycie klawisza Enter na wybranej przegrodzie.

W danych ogólnych Użytkownik może wybrać sposób definiowania przegrody. Od tego wyboru zależy rodzaj i ilość pól do samodzielnego uzupełnienia przez Użytkownika.

Chcąc zdefiniować przegrodę o narzuconym współczynniku przenikania ciepła „U” /oporze cieplnym przegrody „R” należy zaznaczyć pole „Przegroda o narzuconym U” / „Przegroda o narzuconym R”” i wpisać wartości współczynnika „U” (albo „R”) w polu „Uo”/ ”R”. Dla tak zdefiniowanych przegród Użytkownik powinien samodzielnie uzupełnić poszczególne pola wyszczególnione poniżej.

W ten sposób definiuje się również okna i drzwi występujące w budynku. Aby efektywnie pracować z programem można podać tutaj również wymiary okien i drzwi, gdyż wymiary te są wywoływane automatycznie przez podanie nazwy przegrody. Wysokość i szerokość okien i drzwi należy podawać wg zewnętrznych wymiarów ościeżnic (zgodnie z normami).

Aby zdefiniować przegrodę jednorodną o znanej budowie, należy wybrać w polu „Sposób definiowania przegrody” opcję „Przegroda o zdefiniowanych warstwach”. Takiej przegrodzie należy wybrać jej typ oraz uzupełnić tabelę warstw materiałów budowlanych.

Chcąc zdefiniować przegrodę niejednorodną należy najpierw zdefiniować powtarzalne jednorodne elementy. Elementy te mogą być zadeklarowane jako warstwowe lub o narzuconym współczynniku „U”/ oporze cieplnym „R”. Z takich powtarzalnych elementów jednorodnych należy zdefiniować przegrodę niejednorodną. Wybieramy opcję „przegroda niejednorodna” a w tabeli elementy przegrody niejednorodnej. Należy jeszcze określić procentowy udział długości elementu jednorodnego w długości niejednorodnej i powtarzalnej jednostki przegrody.

Okno edycji definicji przegrody podzielone jest na dwie zasadnicze części:

- część górną zawierającą dane ogólne przegrody,

- część dolną zawierającą tabelkę warstw przegrody.

Dane ogólne przegrody obejmują:

Nazwę przegrody – do uzupełnienia przez Użytkownika w przypadku, gdy nie zadeklarowano wzorca nazw definicji przegród. Sugeruje się, aby wprowadzane nazwy były krótkim opisem symbolicznym, np. "Stpd" dla nazwania stropodachu, natomiast szczegółowy opis przegrody można umieścić w polu „Opis”.

Opis – Użytkownik może uzupełnić nazwę komentarzem, np. stropodach drewniany.

Sposób definiowania przegrody – pole wyboru następujących możliwości definiowania przegrody:

- przegroda o narzuconym „U”/”R”,

- przegroda o zdefiniowanych warstwach,

- przegroda niejednorodna,

Typ przegrody – do wyboru z rozwijalnej listy:

SZ – ściana zewnętrzna,

SW – ściana wewnętrzna,

StP – strop nad przejazdem,

SD – dach lub stropodach,

StW – strop wewnętrzny,

PG – podłoga na gruncie,

SG – ściana przy gruncie,

OZ – okno zewnętrzne,

OW – okno wewnętrzne,

DZ – drzwi zewnętrzne,

DW – drzwi wewnętrzne.

Kierunek przepływu ciepła

Uzupełniany automatycznie przez program dla przegród o stałym kierunku przepływu ciepła np. dla ścian zewnętrznych, podłogi na gruncie itp. Przegrodom wewnętrznym takim jak okna, drzwi których kierunek przepływu ciepła zależy od ich użycia w strukturze budynku, Użytkownik deklaruje samodzielnie w zależności od występowania w budynku. Dla stropu wewnętrznego jest obliczana wartość współczynnika przenikania ciepła U dla przepływu ciepła w górę i w dół. Zwalnia to Użytkownika z dwukrotnego deklarowania stopu wewnętrznego dla przeciwnych zwrotów przepływu ciepła.

Rsi – opór przejmowania ciepła na powierzchni wewnętrznej przegrody

Uzupełniany automatycznie przez program w oparciu o normy na podstawie wybranego typu przegrody oraz zgodnie z kierunkiem przepływu ciepła,

Rse – opór przejmowania ciepła na powierzchni zewnętrznej przegrody

Uzupełniany automatycznie przez program w oparciu o normy na podstawie wybranego typu przegrody oraz zgodnie z kierunkiem przepływu ciepła,

Uo – współczynnik przenikania ciepła

Dla przegrody warstwowej pole to jest obliczane przez program. Dla przegrody o narzuconym współczynniku „U” jest do uzupełnienia przez Użytkownika,

DU0 – dodatek normowy do współczynnika przenikania ciepła Uo

Pole służy do wprowadzenia poprawek do współczynnika przenikania ciepła Uo. Poprawki należy stosować zgodnie z danymi normatywnymi z uwagi na:

- nieszczelności w warstwie izolacji,

- łączniki mechaniczne przebijające warstwę izolacyjną,

- opady na dach o odwróconym układzie warstw.

Sd – grubość przegrody

Dla przegrody warstwowej wartość obliczana przez program. Dla przegrody o narzuconym współczynniku „U” jest do samodzielnego uzupełnienia przez Użytkownika. Pole widoczne dla wszystkich przegród.

C/A – pojemność cieplna przegrody odniesiona do 1m2 powierzchni przegrody

Wielkość ta określa ilość ciepła zakumulowanego w przegrodzie przy zmianie temperatury wewnętrznej w funkcji sinusoidalnej w przedziale ± 1K, w zadanym przedziale czasu. Jej obliczenie lub podanie przez Użytkownika pozwala na obliczenie przez program stałej czasowej budynku/pomieszczenia, a w rezultacie na obliczenia dodatkowej mocy cieplnej. Dodatkowa moc cieplna wynika z potrzeby dostarczenia dodatkowej ilości ciepła przy ogrzewaniu niestacjonarnym. Sposób obliczeń skutecznej grubości warstwy przegrody, dla której jest obliczana wartość „C/A” jest opisany w Dodatek B. zastosowane normy i metody obliczeń.

W przypadku wybrania opcji obliczeń sezonowego zapotrzebowania na ciepło oraz czasowego obniżenia temperatury w pomieszczeniach wystarczy uzupełnić dane dotyczące grubości przegrody oraz pojemności cieplnej „C/A” tylko raz.

hz – wysokość (długość) przegrody zewnętrzna

Pole do samodzielnego uzupełnienia przez Użytkownika, (opcjonalnie).

wz – szerokość przegrody zewnętrzna

Pole do samodzielnego uzupełnienia przez Użytkownika, (opcjonalnie).

Az – powierzchnia przegrody zewnętrzna

Pole obliczane przez program automatycznie na podstawie uzupełnionych wymiarów przegrody lub do edycji przez Użytkownika w przypadku nie zdefiniowania wymiarów poziomych (pionowych) powierzchni przegrody, (opcjonalnie).

! Uzupełnienie wymiarów przegród w tym miejscu programu zwalnia Użytkownika z deklarowania wymiarów w oknie edycji pomieszczenia. Jednak tak zdefiniowane przegrody mogą być edytowane tylko w pozycji projektu „Definicje przegród”. Z tego powodu zaleca się tutaj definiować wymiary tych przegród, których długość i szerokość są stałe w obrębie całego budynku.

W zależności od wybrania opcji obliczeń strat ciepła do gruntu – metodą szczegółową czy uproszczoną dla przegród typu: podłoga na gruncie oraz ściana przy gruncie do uzupełnienia pozostają dodatkowe pola. Przy wyborze metody obliczeń strat ciepła do gruntu metodą szczegółową należy uzupełnić większą ilość danych, które zostały opisane poniżej.

W projekcie można wybrać odpowiedni typ podłogi na gruncie, który Użytkownik określa w polu „Typ dodatkowej izolacji podłogi”. Należą do nich:

- płyta na gruncie – podłoga typu płyta na gruncie odnosi się do każdej podłogi w bezpośrednim kontakcie z gruntem na całej swej powierzchni, niezależnie od tego czy jest na całej powierzchni oparta na gruncie. Podłoga taka może być:

· nieizolowana – typ dodatkowej izolacji „Brak”; w tabeli warstw nie wprowadzona żadna warstwa izolacji,

· równomiernie izolowana na całej powierzchni – typ dodatkowej izolacji „Brak”; w tabeli warstw warstwa izolacji wprowadzona powyżej, poniżej lub wewnątrz płyty,

· dodatkowo izolowana krawędziowo – typ dodatkowej izolacji „Poziomo/Pionowo” niezależnie od tego, czy podłoga jest izolowana równomiernie na całej powierzchni czy też nie jest izolowana.

- podłoga podniesiona – jest to konstrukcja podłogi, w której podłoga znajduje się w pewnej odległości od gruntu, w wyniku czego pomiędzy nią a gruntem powstaje pustka powietrzna. Typ dodatkowej izolacji „Podniesiona”,

- podziemie – dotyczy podłóg, które znajdują się poniżej poziomu gruntu. Typ dodatkowej izolacji „Brak”, uzupełnione pole „z” dotyczące zagłębienia podłogi poniżej poziomu gruntu.

Dla ścian przy gruncie – SG

Opór cieplny ścian podziemia – Rsp

Wartość uzupełniana przez program automatycznie na podstawie danych z tabeli przegród dla przegrody warstwowej. Dla przegród o narzuconym oporze cieplnym do uzupełnienia przez Użytkownika.

Dla podłóg na gruncie – PG (ogólnie)

Opór podłogi „Rp”

Wartość uzupełniana przez program automatycznie na podstawie danych z tabeli przegród dla przegrody warstwowej. Dla przegród o narzuconym oporze cieplnym do uzupełnienia przez Użytkownika.

Typ dodatkowej izolacji podłogi – typ dodatkowej izolacji podłogi wybierany z rozwijanej listy:

- Brak – odnosi się do przypadku, gdy powierzchnia podłogi nie jest dodatkowo izolowana krawędziowo. Podłoga ta może być izolowana na całej powierzchni lub może być nie izolowana. Jeżeli Użytkownik uzupełni pole dotyczące zagłębienia podłogi oznacza to, że zadeklarował w ten sposób podziemie.

- Podniesiona – odnosi się do takiej konstrukcji podłogi, w której podłoga znajduje się w pewnej odległości od gruntu. Powstała w ten sposób przestrzeń podpodłogowa może być wentylowana lub niewentylowana. Należy tu np. podłoga drewniana lub strop gęstożebrowy.

- Pozioma – odnosi się do podłóg typu płyta na gruncie, która ma izolację krawędziową umieszczoną poziomo na obwodzie podłogi.

- Pionowa – odnosi się do podłóg typu płyta na gruncie, która ma izolację krawędziową umieszczoną pionowo na obwodzie podłogi.

Dla podłogi typu płyta na gruncie

Jeżeli Użytkownik chce wprowadzić podłogę na gruncie bez dodatkowej izolacji krawędziowej wybiera z rozwijanej listy typ dodatkowej izolacji „Brak”.

W tabeli przegród Użytkownik może ją zdefiniować jako zaizolowaną równomiernie lub niezaizolowaną na całej jej powierzchni przez wprowadzenie (lub odpowiednio nie wprowadzenie) warstwy izolacji z listy materiałów.

Jeżeli Użytkownik w polu „z” wpisze wartość „0” oznacza to, że jest to podłoga typu płyta na gruncie niezagłębiona.

Dla podłóg na gruncie zagłębionych poniżej poziomu gruntu

Jeżeli Użytkownik chce wprowadzić podłogę, która zagłębiona jest poniżej poziomu gruntu należy wybrać typ dodatkowej izolacji „Brak” oraz uzupełnić wartość pola „z”:

z – Głębokość dolnej krawędzi podłogi

Dotyczy budynków, w których część przestrzeni użytkowej znajduje się poniżej poziomu gruntu. Użytkownik podaje tutaj głębokość podłogi podziemia poniżej poziomu gruntu. Jeżeli „z” zmienia się na obwodzie budynku, to do obliczeń trzeba przyjąć wartość średnią. Podłoga podziemia może być nieizolowana lub izolowana, przy czym warstwę izolacji podłogi Użytkownik wpisuje w znajdującej się poniżej tabeli przegród podczas określania warstw materiałowych.

Dla podłóg na gruncie z dodatkową izolacją poziomą/pionową

Jeżeli Użytkownik chce wprowadzić podłogę typu płyta na gruncie dodatkowo zaizolowaną, wybiera z rozwijalnej listy w polu „Typ dodatkowej izolacji podłogi” – „pozioma/pionowa”.

BI – Szerokość (wysokość) dodatkowej izolacji

Użytkownik uzupełnia zawsze samodzielnie w zależności od wysokości (szerokości) zastosowanej izolacji,

Rizl – Opór dodatkowej izolacji

Wartość uzupełniana przez program automatycznie na podstawie danych z tabeli przegród dla przegrody warstwowej. Dla przegród o narzuconym oporze cieplnym do uzupełnienia przez Użytkownika.

dizl – Grubość dodatkowej izolacji

Wartość uzupełniana przez program automatycznie na podstawie danych z tabeli przegród dla przegrody warstwowej. Dla przegród o narzuconym oporze cieplnym do uzupełnienia przez Użytkownika.

Dla podłóg na gruncie z podniesioną konstrukcją podłogi

Jeżeli Użytkownik chce zdefiniować podłogę o konstrukcji podniesionej jako przegrodę warstwową, musi w tabeli przegród oddzielić warstwy podłogi podniesionej od warstw podpodłogi warstwą powietrzną wybraną z listy materiałów. Warstwa powietrza jest przestrzenią podpodłogową. Zadeklarowanie tej przestrzeni jako wentylowanej polega na wypełnieniu pola „A” – „Powierzchnia otworów na jednostkę obwodu podłogi”. Użytkownik może również narzucić tę konstrukcję, uzupełniając samodzielnie wymienione poniżej pola.

Rp – Opór podłogi

Opór cieplny podniesionej części podłogi. Dla przegrody warstwowej pole to jest obliczane przez program. Dla przegród o narzuconym oporze cieplnym jest do uzupełnienia przez Użytkownika.

Rpp – Opór izolacji podpodłogi

Opór cieplny wszystkich warstw podpodłogi – znajdujących się poniżej podniesionej części podłogi nie włączając przestrzeni powietrznej (podpodłogowej). Program traktuje wszystkie warstwy podpodłogi jako jej izolację od gruntu.

A – Powierzchnia otworów na jednostkę obwodu podłogi

Pole uzupełniane przez Użytkownika zgodnie z budową podłogi podniesionej. Jeżeli przestrzeń podpodłogowa jest niewentylowana to wartość jest równa 0.

dpp – grubość podpodłogi

Grubość warstw podłogi znajdujących się poniżej powietrznej przestrzeni podpodłogowej. Wartość uzupełniana przez program automatycznie na podstawie danych z tabeli przegród dla przegrody warstwowej. Dla przegród o narzuconym oporze cieplnym do uzupełnienia przez Użytkownika.

h – Wysokość górnej krawędzi powierzchni podłogi ponad zewnętrzny poziom gruntu

Określa wysokość położenia podłogi ponad zewnętrzny poziom gruntu. Użytkownik uzupełnia samodzielnie w zależności od usytuowania budynku.

Dla obliczeń strat ciepła metodą uproszczoną, danych do uzupełnienia jest mniej. Dla podłóg na gruncie o konstrukcji podniesionej należy jedynie zaznaczyć pole „Podłoga podniesiona”.

· Dla obliczeń sezonowego zapotrzebowania na ciepło należy uzupełnić następujące dane:

Dla okien/drzwi zewnętrznych

gw – Współczynnik przepuszczalności energii przez szybę

W programie uwzględniana jest przepuszczalność całkowitego promieniowania słonecznego określona dla przypadku promieniowania słonecznego prostopadłego do oszklenia. Typowa całkowita przepuszczalność energii słonecznej dla najczęściej stosowanych typów oszklenia to: dla szyby zwykłej oszklenie pojedyncze gw = 0,85, oszklenie podwójne gw = 0,75. Dla innych typów oszklenia należy stosować wartości certyfikowane.

Usz – Udział powierzchni szyby w powierzchni okna/drzwi

Do uzupełnienia przez Użytkownika w zależności od rodzaju przegrody – okna/drzwi i ich konstrukcji.