8.1.2.5. Wybór optymalnej temperatury zasilania dla każdego obwodu regulacji<br>

#### 8.1.2.5. Wybór optymalnej temperatury zasilania dla każdego obwodu regulacji

Algorytm optymalizacji temperatury zasilania korzysta z wyznaczonych przedziałów temperatur zasilania pasujących dla każdego pomieszczenia, przy czym jako pasującą uznaje się taką temperaturę zasilania, dla której jest możliwe uzyskanie żądanej mocy ogrzewania podłogowego w danym pomieszczeniu (sumarycznie z wszystkich PG). W zależności od aktualnych danych (rodzaj i ilość PG, wymagana moc ogrzewania podłogowego, dopuszczone odstępy układania, różnice temperatur i inne) przedział pasujących temperatur może być różny, w szczególności może nie występować wcale, co oznacza, że przy aktualnej konfiguracji danych nie ma możliwości uzyskania z ogrzewania podłogowego żądanej mocy.

Dla każdej temperatury z przedziału tzmin/qz min i tzmax/qz max program wykonuje dobór optymalnego wariantu układania pod względem cieplnym i hydraulicznym dla danej PG, następnie oblicza jakość rozwiązania, tworzy wykres jakości temperatury (łamana szara linia na rysunku) i z wykresu tego wybiera temperaturę z przedziału o najwyższej jakości.

Sposób optymalizacji: „Minimalizacja tz/qz (min. koszty działania)”

Po uzyskaniu optymalizacji cieplnej i hydraulicznej wykonywana jest korekta wykresu. W tym przypadku im niższa temperatura zasilania tym lepiej – wykres jest modyfikowany i jeżeli występuje kilka przedziałów o wysokiej jakości wybierana jest najniższa możliwa temperatura spełniająca warunki jakości.

Sposób optymalizacji: „Minimalizacja kosztów inwestycji”

Po uzyskaniu optymalizacji cieplnej i hydraulicznej wykonywana jest korekta wykresu. W tym sposobie brana jest pod uwagę sumaryczna długość rur oraz ilość i wielkość rozdzielaczy. Program stara się dobrać temperaturę tak, aby zastosować w projekcie jak najmniejszą ilość rozdzielaczy o jak najmniejszej ilości wyjść, a także zminimalizować długość rur. Wykres cieplno-hydrauliczny modyfikowany jest o wielkość kosztów i ze skorygowanego wykresu wybierana jest temperatura zasilania.

Sposób optymalizacji: „Cieplnie i hydraulicznie”

W trakcie tej optymalizacji program dobiera taką temperaturę zasilania pętli ogrzewania płaszczyznowego aby wydajność cieplna powierzchni grzejnych była możliwie jak najbliższa wartości wymaganego zapotrzebowania na ciepło przy spełnieniu zakresów przegrzania/niedogrzania oraz przy zachowaniu jak najmniejszych strat ciśnienia.

! W ramach obliczeń PG program nigdy nie zmienia średnicy rury grzejnej. Ewentualne zastosowanie średnicy innej niż domyślna dla danego systemu należy zadeklarować w danych PG.