8.1.2.3. Dobór odstępu układania przyłączy i obliczenie mocy przyłączy<br>

#### 8.1.2.3. Dobór odstępu układania przyłączy i obliczenie mocy przyłączy

Dla każdej PG posiadającej przyłącza przechodzące program określa powierzchnię zajmowaną przez przyłącza oraz oblicza ich moc. Powierzchnia przyłączy przechodzących zależy od przyjętego dla nich odstępu układania. Jeżeli przyłącze ma wybraną opcję automatycznego określania tego odstępu, program wyznaczy odstęp układania dla przyłącza według następujących zasad:

1. Dla przyłączy nieizolowanych zostanie przyjęty odstęp układania taki, jaki jest stosowany dla pętli stanowiącej podstawową część danej PG. Oznacza to, że przyłącza będą zajmowały różną powierzchnię w zależności od aktualnie wybranego odstępu układania pętli. Rozwiązanie to można interpretować jako symulowanie przyłączami pętli głównej, tak, aby temperatura podłogi w miejscu gdzie przebiegają przyłącza nie różniła się zbytnio od tpp/qpp w części zajmowanej przez pętlę,

2. Dla przyłączy izolowanych zostanie dobrany minimalny odstęp układania. Przyłącza te są praktycznie wyłączone z grzania, więc program będzie minimalizował powierzchnię zajmowaną przez te przyłącza,

! Jako przyłącza izolowane są traktowane te fragmenty przyłączy, które w tabelce danych przyłączy mają wybraną opcję „I” – izolowane. Przyłącza posiadające opcję „P” – w peszlu, nie są traktowane jako izolowane. Zgodnie z dostępnymi danymi producentów, prowadzenie przyłącza w peszlu nie powoduje istotnej zmiany jego wydajności cieplnej (niewielka izolacyjność jest rekompensowana zwiększeniem powierzchni wymiany ciepła).

W celu obliczenia mocy przyłączy program bierze pod uwagę ich odstęp układania oraz średnie parametry pracy (średnią temperaturę czynnika grzewczego) uzyskaną dla obwodu regulacji, do którego przyłącza zostały zaliczone.