5.3. Edycja rzutu<br>

## 5.3. Edycja rzutu

### 5.3.1. Zasady ogólne

Podstawowym etapem edycji konstrukcji jest narysowanie układu pomieszczeń przy pomocy elementów „Ściana” i „Ściana łukowa”. Pomieszczenie może mieć dowolny kształt. Po nabraniu pewnej wprawy rysowanie konstrukcji może być bardzo szybkie, a poniesiony na tym etapie nakład pracy będzie procentował podczas projektowania instalacji i obliczania strat ciepła dotyczy projektów obejmujących obliczenia cieplne budynku.

Przed przystąpieniem do rysowania konstrukcji warto zwrócić uwagę na aktualne ustawienia programu. Korzystnie jest włączyć tryby AUTO i ORTO, co pozwoli nam szybko i sprawnie wprowadzać ściany do projektu. Jeśli w projekcie występuje dużo ukośnych ścian o podobnym kącie lub o tym samym przyroście kąta, można przewidzieć korzystanie z dodatkowych kątów podczas pracy w trybie ORTO.

¨ Aby zmienić wartość dodatkowych kątów trybu ORTO należy wybrać polecenie „Opcje / Opcje projektu / AUTO, ORTO, SIAT”, i wprowadzić odpowiednią wartość w polu „Przyrost kąta”.

Bardzo korzystne przy edycji konstrukcji może też być włączenie trybu POWT. Jeśli tryb ten jest aktywny, program po wstawieniu jednej ściany pozostaje dalej w trybie wstawiania tego elementu. W przeciwnym wypadku konieczne jest używanie klawisza F3 (wstaw ten co ostatnio).

Rysowanie rzutu budynku zaczyna się od kolejnych ścian. Ściana w programie musi być odcinkiem prostym, jeśli rzeczywista ściana posiada załamania, należy ją utworzyć z kilku elementów typu „Ściana”. Kolejne ściany należy łączyć z już wprowadzonymi na rysunek. Połączenie może nastąpić w środku istniejącej ściany lub na jej końcu.

Wszystkie opisane poniżej czynności wykonuje się na zakładce „Konstrukcja”.

¨ Aby narysować ścianę należy:

1. Kliknąć na przycisk znajdujący się na górnym pasku narzędzi „Elementy”. Program przejdzie w tryb wstawiania ściany,

2. Umieścić kursor w punkcie, gdzie ma się znajdować jeden z końców ściany. Współrzędne tego punktu można ustalić przesuwając mysz lub klikając podwójnie w linię stanu, w obszar wyświetlania współrzędnych – wówczas program pozwoli wpisać wartości wymaganych współrzędnych punktu.

3. W przypadku, gdy ściana ma być połączona z inną, już obecną na rysunku, należy ustawić kursor w punkcie końcowym lub na osi istniejącej ściany. W trybie AUTO proponowane miejsce podłączenia nowej ściany będzie sygnalizowane krzyżykiem:

4. Kliknąć lewym klawiszem myszki. Program rozpocznie wstawianie ściany w miejscu kursora,

5. Przesunąć myszkę w miejsce, w którym ściana ma się kończyć. W przypadku chęci podłączenia końca ściany do innej, już istniejącej, obowiązują zasady identyczne jak powyżej. W przypadku, gdy tryb ORTO jest włączony, program pozwala na wstawienie ściany tylko o kącie 00, 900 lub innymi dodatkowymi zadanymi w opcjach projektu . Podczas wstawiania ściany, w polach „Długość w osiach” i „Kąt” (jeśli tabela danych jest włączona) widoczne są aktualne wartości, tzn. takie, jakie ściana przyjmie, gdyby w aktualnym miejscu kliknąć w celu wskazania punktu końcowego. Pole można edytować podczas jej wstawiania, a więc narzucić ścianie określoną długość lub kąt,

6. Kliknąć drugi raz lewy przycisk myszki, w celu wskazania punktu końcowego. Ściana zostanie wstawiona,

7. Podczas tworzenia pomieszczenia można skorzystać z linii pomocniczych, które program oferuje podczas rysowania. W momencie, gdy na rysunku istnieją dwie ściany i rysowana jest trzecia, nie ma potrzeby dokładnego operowania myszką, by wprowadzić odpowiednią odległość. Można najechać myszką na oś ściany, a program wyświetli przerywane linie pomocnicze, do których automatycznie przyciąga rysowaną ścianę,

8. Aby w łatwy i szybki sposób wstawiać kolejne ściany można w programie wykorzystać tryb POWT, który ma na celu przyspieszenie wstawiania elementów tego samego typu. Jeżeli tryb jest aktywny, program wstawia element wybranego rodzaju (np. ścianę), aż do momentu przyciśnięcia prawego klawisza myszki.

Obecną na rysunku ścianę można modyfikować: przesuwając jeden z punktów końcowych można zmieniać jej długość lub kąt, można też przesuwać całą ścianę.

! Przesuwając ścianę w trybie ORTO nie można zmieniać jej kąta – ściana będzie się przesuwała z zachowaniem istniejącego kąta. Jeśli ma zostać zmodyfikowany kąt ściany, należy wyłączyć tryb ORTO.

! Może się zdarzyć, że program w trybie AUTO będzie proponował punkt podłączenia powodujący lekkie skrzywienie wprowadzanej ściany, utrudniając wprowadzenie ściany np. poziomej. W takim wypadku należy wykonać operację podłączania przy wyłączonym trybie AUTO. Można to osiągnąć naciskając i przytrzymując klawisz Shift:

! Należy pamiętać, że przy wyłączonym trybie AUTO w celu wykonania połączenia z istniejącą ścianą trzeba ustawić kursor dokładnie na jej osi.

Należy zwrócić szczególną uwagę na mechanizm łączenia ścian. Funkcjonuje on podobnie jak dla przyłącza lub dla działki w edytorze graficznym – punkt łączenia ścian jest oznaczony małym, wypełnionym kwadracikiem, natomiast nie podłączony do innych koniec ściany to większy, pusty kwadrat. Dodatkowo ściany połączone są rysowane poprawnie pod względem krawędzi, inaczej niż nie połączone:

– przykład ścian połączonych,

– przykład ścian nie połączonych.

Może wystąpić potrzeba rozłączenia ścian, np. w celu przesunięcia jednej z nich bez modyfikowania innych. W takiej sytuacji, zamiast usuwać ścianę i wstawiać ją od nowa, można ją odłączyć od pozostałych i zmodyfikować.

¨ Aby odłączyć ścianę od pozostałych należy ją zaznaczyć, a następnie wybrać polecenie „Elementy / Rozłącz” (Ctrl+R).

Każdy zamknięty obszar utworzony przez ściany zostaje automatycznie rozpoznany przez program jako pomieszczenie. Jest to widoczne poprzez pojawienie się opisu pomieszczenia, umieszczanego domyślnie w jego geometrycznym środku, oraz poprzez zakreskowanie obszaru pomieszczenia. Jeśli tabela danych jest włączona, pojawią się w niej pola danych pomieszczenia.

! Poprawnie rozpoznana struktura budynku charakteryzuje się tym, że wnętrze pomieszczenia jest zakreskowane, natomiast ściany nie są zakreskowane.

! Jeżeli ściany są zakreskowane, to jest to sytuacja niepoprawna, wymagająca korekty rzutu np. poprzez skorygowane krzywizny ścian.