9.5.1. Ogrzewanie płaszczyznowe – niezadowalające wyniki cieplne<br>

### 9.5.1. Ogrzewanie płaszczyznowe – niezadowalające wyniki cieplne

W przypadku uzyskania niezadowalających wyników cieplnych dla określonej PG, a więc w przypadku, gdy występuje niedobór lub nadmiar mocy (nadwyżka Q/F jest różna od zera), można zastosować szereg zmian w danych pozwalających na poprawę uzyskiwanych wyników.

Na wstępie warto zwrócić uwagę, czy aktualnie wybrany odstęp układania rur nie jest narzucony ręcznie. Może się zdarzyć, że przy okazji wcześniejszych obliczeń projektu pewien odstęp został narzucony ręcznie.

¨ Następujące zmiany danych spowodują wzrost mocy uzyskiwanej z danej PG:

- zmniejszenie oporu cieplnego okładziny podłogowej,

- wprowadzenie lub zwiększenie już istniejącej strefy brzegowej. Należy przy tym pamiętać, że bardziej efektywnym rodzajem strefy brzegowej pSB, natomiast zSB pozwala jedynie na niewielki stosunkowy wzrost wydajności na jednostkę powierzchni,

- zwiększenie powierzchni efektywnej PG, np. poprzez rezygnację z odstępu PG od ścian wewnętrznych (jeśli jest stosowany), zredukowanie powierzchni zabudowanej itp.,

- zredukowanie powierzchni przyłączy przechodzących, np. poprzez narzucenie im niewielkiego odstępu układania, nawet w połączeniu z ich zaizolowaniem. Pozytywny efekt będzie szczególnie duży, jeśli przyłącza mają ustawione nie więcej niż 50% uwzględniania ich mocy (wartość domyślna). Redukcja powierzchni zajmowanej przez przyłącza zwiększy efektywną powierzchnię dostępną dla właściwej pętli grzewczej,

- podniesienie temperatury zasilania,

- dopuszczenie mniejszej minimalnej różnicy temperatur.

W celu zmniejszenia mocy PG należy wprowadzać podobne korekty, lecz o przeciwnym charakterze.

! Może się zdarzyć, że zmiany, które teoretycznie powinny spowodować wzrost mocy ogrzewania podłogowego, spowodują spadek jego wydajności. Sytuacja taka jest powodowana odrzuceniem niektórych odstępów układania z uwagi na przekroczenie normy w zakresie tpp/qpp max.

Przykładowo, podniesienie temperatury zasilania może spowodować, że wariant układania o najmniejszym odstępie zostanie odrzucony i w efekcie najlepszy spośród dostępnych wariantów będzie dawał moc mniejszą niż przed podniesieniem tz/qz. Ten sam efekt może więc spowodować, że obniżenie tz/qz pozwoli na wzrost wydajności z danej PG, oczywiście realizowany przy pomocy mniejszego odstępu układania, który nie był dopuszczony przy wyższej tz/qz.

Podobne, sprzeczne z intuicją efekty mogą wystąpić przy zmianie okładziny podłogi na inną, o większym oporze. Zasadniczo wzrost oporu okładziny powoduje spadek wydajności ogrzewania podłogowego, jednak często ograniczeniem nie jest opór okładziny, tylko konieczność spełnienia normy w zakresie maksymalnej punktowej temperatury podłogi. W takiej sytuacji podniesienie oporu okładziny powoduje lepszy rozpływ ciepła w podłodze, a co za tym idzie umożliwia podniesienie średniej temperatury podłogi bez przekraczania maksymalnej temperatury punktowej. W efekcie może wystąpić sytuacja, że np. zastosowanie okładziny dywanowej pozwala na uzyskanie większej wydajności ogrzewania podłogowego niż okładzina ceramiczna.

Ciekawym rozwiązaniem w sytuacjach, gdy niektóre odstępy układania są odrzucone z uwagi na przekroczenie normy, jest zastosowanie zintegrowanej strefy brzegowej podłączonej na początku obwodu (pSB). W strefie brzegowej dozwolona tpp/qpp max jest wyższa. Konstrukcja pSB powoduje, że czynnik grzewczy o wysokiej temperaturze wpływa najpierw do strefy brzegowej, która ma wysoką dopuszczalną tpp/qpp max, a dopiero po wychłodzeniu się w tej części pętli wpływa do strefy wewnętrznej i może się okazać, że przekroczenie normy już nie następuje.

Jeżeli możliwości zmiany danych i konstrukcji instalacji zostały wyczerpane, a uzyskiwana moc w dalszym ciągu nie odpowiada wymaganej, należy w danych pomieszczenia zredukować Qop/Fop poprzez ograniczenie udziału ogrzewania podłogowego w całkowitej wydajności grzejników w pomieszczeniu.