6.3.3. Edycja przyłączy<br>

### 6.3.3. Edycja przyłączy

#### 6.3.3.1. Wprowadzanie przyłączy na rysunek

Po wstawieniu na rysunek powierzchni grzewczych i rozdzielaczy można przystąpić do rozprowadzenia przewodów przyłączeniowych. Przyłącza należy prowadzić tak, aby możliwe dokładnie odzwierciedlić rzeczywisty wygląd instalacji, gdyż wpływa to zarówno na wartość rysunku jako dokumentacji wykonawczej, jak też na dokładność obliczeń.

Przyłącza najlepiej prowadzić od rozdzielacza do powierzchni grzewczej, a nie odwrotnie. We wszystkich standardowych przypadkach, gdy przyłącze zasilające przebiega równolegle do powrotnego, należy korzystać z pary przyłączy. Korzystne jest też włączenie trybów AUTO i ORTO.

Przed przystąpieniem do edycji przyłączy należy też rozplanować, które PG mają być podłączone do określonych wyjść z rozdzielacza, aby nie nastąpiło krzyżowanie się przewodów.

Podczas podłączania PG do rozdzielacza domyślnie program chwyta pierwsze z lewej strony wolne wyjście z rozdzielacza i do niego podłącza wprowadzane przyłącze. Można zmienić tę funkcję podczas rysowania przyłączy – należy w tabeli danych w polu „Nr wyjścia z rozdz.” zamiast „pierwszy wolny” wybrać opcję „dowolny” lub wpisać konkretny numer pary wyjść. Program pozwoli podłączyć przyłącze w dowolne wyjście w rozdzielaczu lub po wpisaniu konkretnego numeru automatycznie przyciągnie rysowane przyłącze w odpowiednie miejsce:

¨ Aby podłączyć PG do rozdzielacza za pomocą przyłącza należy:

1. Wybrać właściwą skalę podglądu. Optymalna skala to taka, przy której dobrze widoczne są poszczególne wyjścia z rozdzielacza i już wprowadzone przyłącza, a jednocześnie widoczny jest cały obszar, przez który ma przebiegać przyłącze,

2. Wybrać element „Para przyłączy” poprzez kliknięcie przycisku na pasku „Płaszczyznowe”. Program przejdzie w tryb wstawiania pary przyłączy,

3. Ustawić kursor na rozdzielaczu w miejscu, gdzie znajduje się wybrane wyjście, od którego ma być prowadzone przyłącze. Jeżeli tryb AUTO jest włączony, program będzie pokazywał ukośne krzyżyki obrazujące, do którego wyjścia przyłącze zostanie podłączone:

4. Kliknąć lewym klawiszem myszki. Program wykona połączenie przyłącza do rozdzielacza i pozostanie w trybie wstawiania przyłącza (jego pierwszego odcinka). Każde następne jednokrotne kliknięcie lewym klawiszem myszki powoduje wstawienie załamania przyłącza. Aktualny kształt przyłącza, zależny od bieżącego ustawienia kursora podczas jego edycji, jest obrazowany szarą linią:

5. W celu zakończenia edycji przyłącza, a więc podłączenia go do PG, należy umieścić kursor na krawędzi podłączanej PG. Przy włączonym trybie AUTO pokażą się proponowane punkty podłączenia:
wystarczy wtedy kliknąć lewym klawiszem myszki, a program dokona podłączenia przyłączy do PG i przejdzie do trybu zaznaczania,

6. Jeśli tryb AUTO jest wyłączony, należy umieścić kursor dokładnie na brzegu PG w żądanym miejscu, a następnie nacisnąć najpierw lewy klawisz myszki (w celu podłączenia przyłącza do PG), a następnie prawy klawisz myszki (w celu zakończenia wstawiania przyłącza i przejścia do trybu zaznaczania).

Dokonywanie podłączeń przy wyłączonym trybie AUTO jest o tyle potrzebne, że często może wystąpić sytuacja nieprawidłowego korygowania ostatniego odcinka przyłączy podczas podłączeń w trybie AUTO. Chwilowe wyłączenie trybu AUTO przy pomocy klawisza Shift i dokonanie podłączenia bez AUTO jest wtedy najlepszym rozwiązaniem.

Przyłącze może się składać z dowolnej ilości odcinków (rysunkowych). Odcinki te mogą być połączone pustym w środku rombem, stanowiącym punkt załamania, lub pełnym kwadracikiem, oznaczającym punkt połączenia dwóch (z rysunkowego, a nie rzeczywistego punktu widzenia) przyłączy – dla programu przyłącze zawierające w środku pełny mały kwadrat stanowi formalnie dwa oddzielne przyłącza. Sytuacja taka jest dopuszczalna i nie powoduje błędu w obliczeniach, wpływa jednak negatywnie na łatwość edycji danych przyłącza (jedno rzeczywiste przyłącze jest wtedy sztucznie podzielone na kilka części). Jeśli wystąpi taka sytuacja, należy skorzystać z funkcji łączenia przyłączy w jedno (patrz następny podpunkt).

Należy odróżnić rysunkową odległość pary przyłączy od ich odległości obliczeniowej. Przy wykorzystaniu pary przyłączy są one rysowane w pewnej odległości od siebie – istnieje możliwość zmiany odstępu rysowania w tabeli danych podczas wstawiania przyłącza – odległość ta jednak nie jest brana pod uwagę przy obliczeniach.

Rzeczywista odległość przyłączy, która zostanie przyjęta do obliczeń, może być narzucona przez Użytkownika (w tabeli danych w polu „Przez PG ...”) lub wyznaczona przez program. Nie spowoduje to jednak automatycznej korekty odległości przyłączy na rysunku po obliczeniach!

Program odczytuje z rysunku długość całego przyłącza oraz długości jego fragmentów przebiegających przez poszczególne PG niezależnie od liczby odcinków rysunkowych.

! Przyłącza nie mogą być rozgałęzione.

! Przed wykonaniem obliczeń program kontroluje poprawność podłączeń w ramach instalacji. Oznacza to, że w projekcie nie mogą występować nie podłączone PG lub „ślepe” przyłącza.

Każda PG wymaga dwóch punktów podłączenia, dla przyłącza zasilającego i powrotnego. Wyjątek stanowią PG bez rur oraz ogrzewana przyłączami, która nie posiada żadnych punktów podłączeń.